woensdag 8 oktober 2008

Jezus, mijn alles!


Jezus, wat ben ik U aan het zoeken geweest,
Op plaatsen waar misschien niemand ooit is geweest,
Ik heb veel gehuild, ik was U kwijt,
Zoeken naar de tijd.
Tijd, wat moest ik ermee, ik voelde me leeg,
Ik wilde niet eens meer leven,
En toen... toen had ik me overgegeven.
Ik wist het niet meer, ik was alles kwijt.
Leven, het had glorious moeten zijn,
Voor mij was het eigenlijk alleen maar angst en pijn.
Lukas 6:37 laat los, zodat je losgelaten kan worden,
was dat de sleutel, om weer te gaan leven,
ik wist, ik moet me overgeven.
Jezus wat bent U mooi, wat bent U lief,
En ik zag U soms nog wel als een dief,
die mijn leven roofde, zodat ik me moest uitsloven.
Wat heb ik hard gewerkt, om Uw goedkeuring te verdienen,
maar nu begint het licht te schijnen,
U bent gestorven, zodat Uw bloed mijn schoonwast,
Schoon en mooi mag ik voor U staan,
stralend met een wit gewaad aan.
Ik ga leren leven, niets zal mij tegen gaan,
U woont in mij, U bent mijn leven,
Dank U wel voor wat U doet en deed,
Zodat ik stralend dit leven leef.

Geen opmerkingen: